وبلاگ تخصصی هواپیماهای جنگی

بسم الله الرحمن الرحیم

پروژه 1.44/1.42 ميکويان نمونه اوليه جنگنده برتری هوايی نسل پنجم نيروی هوايی روسيه است.

جدا از انواع مطرح شده، اين هواپيما با نام MiG-MFI و بطور غير رسمی MiG-35 و حتی MiG-39 نيز شناخته می شود.

ناتو نيز نام "Flat pack" را برای آن برگزيده است. در واقع ارتباط بين 1.44 و 1.42 هنوز هم مبهم مانده است که در اين مقاله برای راحتی از 1.44 استفاده می شود.

1.44 بعنوان ورود دفتر طراحی ميکويان- گورويچ به برنامه طراحی جنگنده خط مقدم روسيه بود. کاری که در سال 1980 طرح ريزی شده و شبيه برنامه جنگنده تاکتيکی پيشرفته ايلات متحده بود.

در واقع 1.44 برای مقابله با YF-22 و کنار زدن آن از هر لحاظ طراحی شد. اين جنگنده که قابل مقايسه باYF-22 و يوروفايتر تايفون است دارای ويژگی های طراحی بسيار شبيه جنگنده های نسل پنجم غربی که شامل تغيير بردار رانش، پنهانکاری، حرکت کروز مافوق صوت و سيستمهای پيشرفته الکترونيکی می باشد، است.

نگاه به توسعه 1.44 نشان می دهد که اين پروژه بيشتر برای زمينه سازی و دسترسی به فناوريهای مورد نظر و طراحی های بعدی توسعه يافت تا اينکه يک جنگنده برتری هوايی باشد. طراحی ميگ 1.44/1.42 همواره در هاله ای از ابهام باقی مانده است. در سال 1997 دولت روسيه پروژه MFI را به خاطر هزينه های بالا ( 70 ميليون دلار به ازای هر فروند) لغو کرد. با اين حال توسعه پروژه با انجام آزمايشي پروازی در 29 فوريه سال 2000 و در ادامه با دو پرواز آزمايشی تاييد شده در سال 2001 ادامه يافت. با کنار گذاشتن پروژه MFI، پروژه ديگری تحت عنوان PAK FA ( مجتمع هوايی آينده برای نيرو های هوايی تاکتيکی) برای ساخت هواپيمايی با قابليت جنگنده YF-22 رپتور و قيمت و اندازه ای شبيه جنگنده ضربتی مشترک F-35 آغاز شد. در سال 2001 هند با روسيه توافق توسعه و ساخت برنامه PAK FA را با همکاری دو کشور حاصل نمود.

دو شرکت ميکويان- گرويچ (با نمونه به روز شده پروژه 1.44) و سوخوی طرحهای خود را به وزارت دفاع روسيه ارايه دادند که اين بار ميکويان موفق نبود و اين وزارت دفتر طراحی سوخوی را انتخاب نمود. طرح پيشنهادی سوخوی هواپيمای بال متمايل به جلو هم خانواده Su-47 (S-37) برکوت بود. شروع توليد اين طرح جاه طلبانه برای سال 2010 طرح ريزی شده است. اين درحالی است که ميگ و ياکولوف بعنوان پيمانکار ثانويه در نظر گرفته شده و ميگ 1.44 نيز بعنوان نمايشگر فناوری پروژه PAK FA مورد استفاده قرار می گيرد. موتور Al-41F میگ 1.44 نيز برای اين پروژه در نظر گرفته شده است. طراحی بالهای ميگ 1.44 بصورت دلتا بوده، خدمه يک نفر و دارای کانارد متحرک می باشد. طراحی ظاهری ميگ 1.44 بسيار شبيه جنگنده يوروفايتر تايفون است. اين هواپيما از دو موتور Al-41F ليولکا با پس سوز و سيستم تغيير بردار رانش هرکدام با قدرت 175 کيلو نيوتون نيرو می گيرد ( اين موتور همچنان در حال توسعه و تکميل است). ورودی موتور ها در يک جا و در زير بدنه هواپيما قرار گرفته است. میگ 1.44 35 تنی از نظر تئوری دارای حداکثر سرعت 2.4 ماخ بوده - که نسبت به جنگنده YF-22بيشتر است- و قادر به پرواز دراز مدت مافوق صوت است. ارابه فرود ميگ 1.44 شامل يک ارابه فرود دو چرخه در جلو و دو ارابه تک چرخ در پشت می باشد. اويونيک (الکترونيک) هواپيما مطابق با آخرين استاندارد های غرب مانند کابين شيشه ای، رادار پالس داپلر با آنتن آرايه ای مرحله ای هوايی می باشد. سيستم رادار با سيستم کنترل آتش مرتبط بوده که به هواپیما اجازه رهگيری 20 هدف و درگيری همزمان با 6 فروند از آنها را می دهد. البته ادعاهای در خصوص درگيری همزمان با 20 هدف نيز وجود دارد که غير واقعی به نظر می رسد همچنين اين سيستم عالی اجازه درگيری فراتر از ميدان دید (فامد) با هواپيماهايی مانند YF-22 را به ميگ 1.44 می دهد. کنترل و مانور پذريی آن نيز با دارا بودن کنترل با سيم، سيستم تغيير برداررنش و دو موتور قوی چیزی کمتر از F/A-22 نداشته و با آن برابر ارزیابی می شود. همچنین میگ 1.44 دارای گستره وسیعی از سلاحهای قابل حمل هوا به هوا مانند موشک R-77 و R-73 آرچر و هوا به زمین و یک توپ 30 میلیمتری است. می باشد در آخر انتظار می رود که در آینده جنبه های آزموده شده در میگ 1.44 و MiG-29SMT در یک طرح جدید جنگنده نسل پنج و نیم به کار گرفته شود. زیرا بی تردید روسیه با مرزهای طولانی خود به چنین جنگنده دوربرد و کارآمدی نیاز خواهد داشت.

مشخصات ميگ -1.44

شركت سازنده: ميكويان گروويچ

نوع كاربري:جنگنده چند منظوره

قيمت اوليه هر فروند:70 ميليون دلار

قواي محركه: 2 عدد توربوفن ليولكا مدل AL-41F با پس سوز و تراستي معادل 44100 پوند وقابليت تغيير بردار رانش

تعداد خدمه: 1 نفر

ابعاد: طول 19.68 متر، فاثله دو سر بال 16.68 متر، ارتفاع 5.51 متر

وزن خالي:16480 كيلوگرم

ماكزيمم وزن:344860 كيلوگرم

ماكزيمم سرعت:2.4 ماخ يا 2600 كيلومتر بر ساعت

ماكزيمم ارتفاع پروازي: 62155 فوت يا 18895 متر

ماكزيمم برد: 4000 كيلومتر

تسليحات: 1 قبضه توپ 30 مليمتري به همراه 6000 كيلوگرم تسليحات در 12 جايگاه

MiG 1.42

منبع:

www.aerospacetalk.com

میگ-31 نوع ارتقا یافته و جایگزین میگ-25 میباشد که در زمان خود بی رقیب بود و اکنون جای خود را به پسرش داده است. بی شک میگ-31 پرقدرتمندترین رهگیر روسیه و در کل جهان میباشد که توانایی رهگیری همزمان چندین جنگنده مهاجم را دارا میباشد و نیز اولین جنگنده عملیاتی شوروی با توانایی نگاه به پایین و شلیک به پایین میباشد. این جنگنده از راداری بسیار قوی با نام Zaslon بهره میبرد که به فاکس هوند این امکان را میدهد تا همزمان به 4 (در مدلهای اولیه) هدف حمله کند و نیز دیگر جنگنده های دشمن را تحت کنترل داشته باشد! طبق نظر بعضی کارشناسان این رادار قویترین و بهترین رادار جهان میباشد که حتی میتواند استیلت را هم شناسایی کند! از نظر سیستم رانش نیز میگ-31 از دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 بهره میبرد که هر کدام تراستی برابر 93KN تولید مینمایند و با آنها فاکس هوند سرعتی برابر با 3 برابر صوت پیدا میکند! طراحی و شکل ظاهری میگ-31 بسیار شبیه به میگ-25 میباشد و دقیقا مانند آن دارای 2 جایگاه تسلیحات در زیر هر بال و یکی در انتهای بال به اضافه 4 جایگاه در زیر بدنه هواپیما میباشد. در دهه 1990 با توجه به قدرتمندتر شدن جنگنده های غربی روسیه فاکس هوند های خود را ارتقا داد که تواناییهای میگ-31 بسیار بهتر و بیشتر از قبل شد که امروزه این مدل با نام MiG-31BM شناخته میشود. MiG-31BM دارای آیونیکی بسیار قویتر از نسلهای قبلی خود میباشد و میتواند به راحتی با اهداف هوایی یا زمینی درگیر شود. و نیز به واسطه رادار پرقدرت خود میتواند همزمان 24 جنگنده دشمن را شناسایی کرده و با 6 تا از آنها درگیر شود! این رادار جدید همچنین میتواند به نحو احسن اهداف زمینی را نیز شناسایی کند.

MiG-31A
کشور سازنده : شوروی سابق

هواپیماهای مشابه : MiG-25 , F-14 , F15

تعداد سرنشین : 2 نفر

ماموریت اصلی : رهگیر تمام آب و هوایی + ایجاد امنیت هوایی

طول : 21.5 متر

عرض : 14 متر

ارتفاع : 6.6 متر

حداکثر سرعت : 3 ماخ

وزن خالی : 22 تن

وزن استاندارد : 37 تن

حداکثر وزن : 47 تن

نوع و قدرت موتور : دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 هر کدام با تراست 93 کیلو نیوتن